En we gaan door …..
Na het winters concert op zaterdagavond 22 november laten we weer van ons horen op zondagmiddag 19 april 2026 in de Johanneskerk in Amersfoort.
‘OP EEN MOOIE LENTEDAG…’
Na de winterse kou gaan we zingen over heerlijke lenteavonden en betoverend maanlicht. En wat dacht je van een lullaby voor een zeehond, een huwelijk tussen een kat en een uil met een bijzondere trouwring, twee jazzy stukken voor vrouwenkoor en een picknick voor de teddyberen. Of het stuk ‘Capella Animals’ met een bubbelend lied over een kwal, een loeiende paarse koe, een oude wijze uil (the more he spoke the less he heard, the less he sproke the more he heard, oh if men were all like that wise bird!) en de krokodil die met een vriendelijke blik het lied met een klap beëindigt. Volop verrassingen dus. En wat te denken van ‘Would like to meet’, een rijtje contactadvertenties van een lieve en muzikale lijster die op zoek is naar een goed gewortelde eik, een rijpe hulst die wil kennismaken met een gelijkgestemde groenblijvende heester of een zeeleeuw die samen met een pinguïn wil genieten van makreel en haring. Dat maakt nieuwsgierig…
En aan het eind proosten we als zangers graag met het publiek tijdens onze inmiddels welbekende borrel. Reserveer snel een plekje voor dit concert!
Programma
* Revoici venir du printemps – C. Lejeune
* The Blue bird – Stanford
* Sure on this shining night – Lauridsen
* Moonglow – arr. Julie Gaulke
* The Owl and the pussycat – arr. Alan Bullard
* Animals – Christopher Alexander
* The Teddy bear’s picnic – arr. Andrew Carter
* Would like to meet – McDowall
* The Seal lullaby – Whitacre
* Goodnight Moon – Whitacre
* Eline Marleen Verkuijl
Samen met pianiste/componiste Eline Marleen Verkuijl zullen wij een nieuw stuk van haar hand voor piano en koor ten gehore brengen wat de zon doet opkomen over de bergkam en waarmee een stralende dag begint. Ook speelt zij als muzikaal intermezzo het stuk Ballade van Debussy.
Op een mooie lentedag…
Het concert start met een vrolijk Frans renaissance lied (Revecy venir du Printemps – Claude Lejeune) waarmee de terugkeer van de lente wordt gevierd. Zoals in veel renaissance liederen, heeft ook dit lied een sterk ritmisch en dansant karakter dat versterkt wordt door de tamboerijn en de trom (worden bespeeld door koorleden). Dit lied vormt als het ware het decor van een prachtige, beloftevolle lentedag.
Vervolgens glijdt de denkbeeldige camera naar een strak blauw meer waarin de stralende blauwe lucht zich zodanig spiegelt dat zelfs de vogel die daar vliegt, blauw lijkt te zijn (The blue Bird – Stanford).
Deze dromerige sfeer zet zich voort in Sure on this shining Night (Lauridsen), waarin de schoonheid van het leven en de natuur wordt bezongen vanuit een gevoel van verwondering en weemoed.
Intermezzo piano: Ballade (Debussy). De impressionistische, vloeiende stijl van deze ballade sluit prachtig aan bij het voorgaande en vormt vanwege z’n ongewone harmonieën tegelijkertijd de opmaat naar het volgende deel van het programma.
Moonglow is een bekende jazz standard uit 1933, in ons programma in een swingend arrangement voor vrouwenstemmen van Julie Gaulke. Verliefdheid en verlangen bij maanlicht.
Ook de uil en de poes in The Owl and the Pussycat (Bullard) laten zich betoveren door het maanlicht. Tijdens een romantische nachtelijke boottocht besluiten zij met elkaar te trouwen. Zij vragen het varken dat zij onderweg ontmoeten, of ze de ring uit zijn neus mogen gebruiken als trouwring. Wanneer de kalkoen vervolgens het huwelijk heeft ingezegend, volgt een uitgebreide feestdis en wordt er gedanst tot in de late uurtjes.
De kwal, de paarse koe, de wijze oude uil en de krokodil in A Cappella Animals (Alexander) laten ieder op hun eigen verrassende manier van zich horen.
Dan even een blik terug naar een gebeurtenis eerder op deze lentedag toen wij werden gewaarschuwd niet het bos in te gaan: alle beren, groot en klein, kwamen daar namelijk bij elkaar voor hun jaarlijkse lente-berenpicknick (The Teddy bear’s picnic). En toen de kleintjes moe waren van het verstoppertje spelen, werden ze door hun ouders naar huis gebracht om te gaan slapen.
De voorjaarsromantiek krijgt een ietwat zakelijker karakter in Would like to meet (McDowall):
“Energieke zeeleeuw (man) zoekt kennismaking met sympathieke en aantrekkelijke pinguïn (vrouw) om samen te genieten van makreel en haring.”
“Melodieuze lijster (vrouw) zoekt kennismaking met diepgewortelde mannelijke eik om samen te genieten van de zomerbries.”
“Volwassen hulst, strak gesnoeid, zoekt kennismaking met gelijkgestemde, groenblijvende heester om samen een schutting te vormen. Liefst weinig doornen. Besjes geen bezwaar.”
De avond valt. Het kleine zeehondje gaat slapen, zijn moeder zingt een wiegeliedje voor hem (The Seal lullaby – Whitacre): “… waar de ene golf de andere ontmoet, daar is je zachte kussen. Rol je maar lekker op, lief flippertje, geen storm zal je wekken, geen haai zal je opeten, de maan zal over je waken. Slaap lekker in de armen van de zacht wiegende zee.”
In Goodnight Moon (Whitacre) tenslotte komt de dag definitief ten einde. Het maanlicht schijnt op de voorwerpen in donkere slaapkamer; een voor een worden ze allemaal goedenacht gewenst. Deze heerlijke lentedag is voorbij. Een vredige slaap treedt in. Morgen weer een dag.
Wat dit concert verder uniek maakt, is de medewerking van pianiste Eline Marleen Verkuijl. Behalve haar rol als soliste in de intermezzo’s en begeleider bij de koorstukken met piano, zal zij ook een eigen werk spelen waarbij het koor een rol krijgt als ‘backing vocals’. De luisteraar wordt meegenomen in de betoverende zonsopkomst boven de bergkam die de nieuwe dag in een stralend licht zet.
Over de pianiste / componiste
Eline Marleen Verkuijl voltooide haar master klassiek piano in 2021 aan het HKU Utrechts Conservatorium, waarvan haar eindexamen werd omschreven als “een aardverschuiving”. Ze speelde de Nederlandse première van het megalomane pianoconcert van Kurt Atterberg met groot symfonieorkest en was daarnaast de eerste pianostudente ooit die haar eigen composities voor piano, orkest en zang uitvoerde. Vanuit een klassieke basis ontwikkelde zij een sprankelende en persoonlijke stijl, waarin oprechtheid, gevoeligheid en kracht centraal staan. In haar muziek zoekt ze naar de essentie: wat raakt, wat werkelijk gehoord wil worden. Ze streeft naar een vorm van musiceren waarin vrijheid, intuïtie en het ‘spel’ zelf weer een grotere rol mogen spelen. Ze is verbonden aan een onafhankelijk label en bereikt met haar pianomuziek een breed publiek via streamingplatforms. Naast haar werk als soloartiest is ze pianist van het Fiori Trio, en is ze actief als componist en zangeres.
Neem ook eens een kijkje op de website van Eline Verkuijl
Alvast wat proeven van dit heerlijke programma? Luister dan eens naar wat opnames:
Cappella Animals- Music by Christopher Alexander
The Teddy Bear’s Picnic – arr Andrew Carter
Alan Bullard: The Owl and the Pussycat
The Seal Lullaby – Music by Eric Whitacre
Goodnight Moon – by Eric Whitacre
Enthousiast geworden: bestel kaarten en noteer de datum in de agenda…
Meezingen? Kijk dan op de pagina Zangers gevraagd!.
